ധ്രുവരാജ് സുഭാഷ്ചന്ദ്രൻ

ഇന്നത്തെ ഹൈവേകളും, തേയിലത്തോട്ടങ്ങളും, വിനോദസഞ്ചാരികളുടെ തിരക്കുമൊക്കെ ഉണ്ടാകുന്നതിന് വളരെ മുമ്പ്, മലബാർ തീരത്തെയും തമിഴ്നാടിനെയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിച്ചിരുന്ന ഒരു പഴയ പാതയായിരുന്നു ആലുവ- മൂന്നാർ രാജപാത.

കേരള തീരത്തെ പുരാതന തുറമുഖമായ മുസിരിസിനെയും പാണ്ട്യ രാജവംശത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രമായ മധുരയെയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വ്യാപാരപാതയായാണ് ചരിത്രം ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

ഈ ദുർഘടമായ മലയോര പാതയിലൂടെ സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങൾ, വനവിഭവങ്ങൾ, തുണിത്തരങ്ങൾ, ആളുകൾ, ആശയങ്ങൾ, സംസ്കാരം ഒക്കെ കടന്നുപോയി. ഇന്നത്തെ അർത്ഥത്തിൽ ഇതൊരു വെറും റോഡ് മാത്രമായിരുന്നില്ല. പശ്ചിമഘട്ടത്തിന് കുറുകെയുള്ള ഒരു സാംസ്കാരിക ഇടനാഴിയായിരുന്നു ഈ പാത.

പിന്നീട്, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ കാലത്ത്, ഈ പഴയ പാതയ്ക്ക് പുതിയൊരു സാമ്പത്തിക ലക്ഷ്യം കൈവന്നു. മൂന്നാറിലെ തേയിലത്തോട്ടങ്ങൾ വികസിച്ചപ്പോൾ, തീരപ്രദേശത്തേക്ക് എളുപ്പത്തിൽ എത്താൻ കഴിയുന്ന ഒരു ചെറിയ വഴിയുടെ ആവശ്യകത വലുതായി. ഹൈറേഞ്ചിൽ നിന്നുള്ള തേയിലയും മറ്റ് സാധനങ്ങളും വേഗത്തിൽ കൊച്ചിയിലെ തുറമുഖത്ത് എത്തിക്കണമായിരുന്നു.

മലകളെയും സമതലങ്ങളെയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കാൻ ഈ പഴയ വഴി സഹായിച്ചു, ആ കാലത്ത് അത് ആവശ്യവുമായിരുന്നു. കാളവണ്ടികളും, വളർത്തു മൃഗങ്ങളും, പഴയകാല വാഹനങ്ങളുമൊക്കെ മെല്ലെ പോയിരുന്ന ഒരു വഴിയായിരുന്നു അത്. തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ മറ്റൊരു നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആവശ്യങ്ങളാണ് ആ വഴി നിറവേറ്റിയത്.

ഇന്നും ഈ റോഡിനോടുള്ള താല്പര്യം എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടില്ല. മൂന്നാർ, സൗത്ത് തമിഴ്നാട്, ഹൈറേഞ്ച്, കൊച്ചി എന്നിവയ്ക്കിടയിലുള്ള ഒരു എളുപ്പവഴി വലിയ ഉപകാരമാണെന്ന് തോന്നും. ദൂരം കുറയ്ക്കാം, സമയം ലാഭിക്കാം, മാർക്കറ്റുകളിൽ എളുപ്പത്തിൽ സാധനങ്ങൾ എത്തിക്കാം, ടൂറിസത്തിനും ഗുണം ചെയ്യും.

കർഷകർക്കും കച്ചവടക്കാർക്കും വണ്ടിക്കാർക്കും നാട്ടുകാർക്കുമൊന്നും ഇതൊരു വെറും സങ്കല്പമല്ല. യാത്രാസൗകര്യം കൂടുമ്പോൾ സ്ഥലത്തിന്റെ മൂല്യം വർദ്ധിക്കും, വേഗത്തിൽ ആശുപത്രിയിൽ എത്താം, സാധനങ്ങൾ എളുപ്പത്തിൽ കൊണ്ടുപോകാം, മാങ്കുളം പോലെയുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് കൂടുതൽ ആളുകൾ വരും.

വികസനം തങ്ങളിലേക്ക് ശരിയായ രീതിയിൽ എത്തിയിട്ടില്ല എന്ന് പലരും ആത്മാർത്ഥമായി വിശ്വസിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് മതനേതാക്കളും കർഷക സംഘടനകളുമൊക്കെ ഈ ആവശ്യങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്നത്.

അതുകൊണ്ട്, ഈ ആവശ്യം വെറുതെ തള്ളിക്കളയാൻ പറ്റുന്ന ഒന്നല്ല. ഈ ആവശ്യത്തിന് ഒരു ചരിത്രമുണ്ട്. അതിനൊരു സാമ്പത്തിക യുക്തിയുണ്ട്. വലിയൊരു വൈകാരിക തലവുമുണ്ട്.

ഈ റോഡ് പണ്ട് പ്രധാനമായിരുന്നോ എന്നതല്ല ഇവിടുത്തെ യഥാർത്ഥ ചോദ്യം. തീർച്ചയായും ഒരു കാലത്തു പ്രധാനമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ പ്രത്യേക റോഡ്, ഈ പ്രത്യേക കാട്ടിലൂടെ, ഈ നൂറ്റാണ്ടിൽ വീണ്ടും തുറക്കുന്നത് ബുദ്ധിയാണോ എന്നതാണ് യഥാർത്ഥ ചോദ്യം.അവിടെയാണ് നമ്മൾ വളരെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്.

പഴയ രാജപാത ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട റോഡ് മാത്രമല്ല. കഴിഞ്ഞ നൂറു വർഷങ്ങൾകൊണ്ട്, കാട് അതിനെ തിരിച്ചുപിടിച്ചു കഴിഞ്ഞു. പണ്ടൊരു ഇടുങ്ങിയ വണ്ടിച്ചാലായിരുന്ന ആ വഴി ഇപ്പോൾ ജീവിക്കുന്ന ഒരു ആവാസവ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമാണ്.

പൂയംകുട്ടി വനങ്ങൾ വെറും ശൂന്യമായ സ്ഥലമല്ല. നിത്യഹരിത വനങ്ങളും, വളരെ പെട്ടെന്ന് നാശം സംഭവിക്കാവുന്ന നദീവ്യവസ്ഥകളും, എൻഡെമിക് ആയ സസ്യങ്ങളും, ഉരഗങ്ങളും, പക്ഷികളും, മൃഗങ്ങളും, ആനകളുടെ പ്രധാന സഞ്ചാരപഥങ്ങളുമൊക്കെയുള്ള പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും സെൻസിറ്റീവായ കാടുകളിൽ ഒന്നാണത്.

ഈ വഴി വീണ്ടും തുറക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് കെ.എഫ്.ആർ.ഐമുമ്പ് പഠനം നടത്തുകയും, അതിനെതിരെ ശക്തമായ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അവരുടെ ആശങ്ക വെറുമൊരു വൈകാരിക പ്രതികരണമായിരുന്നില്ല. അത് സയൻസ് ആയിരുന്നു.

ഈ വഴി തുറന്നാൽ, ഏതാണ്ട് 400 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വരുന്ന തുടർച്ചയായ വനപ്രദേശം രണ്ടായി മുറിഞ്ഞുപോകുമെന്നായിരുന്നു ആ മുന്നറിയിപ്പ്. അതൊരു ചെറിയ ബുദ്ധിമുട്ടല്ല. ജീവിക്കുന്ന ഒരു പ്രകൃതിയെ വെട്ടിമുറിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണത്.

പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ റോഡുകൾ എത്രമാത്രം വന്യജീവികളെ കൊല്ലുന്നുണ്ടെന്ന് സാക്കോണും (SACON) മറ്റ് ഗവേഷകരും കാണിച്ചുതന്നിട്ടുണ്ട്. തവളകളും പാമ്പുകളും മറ്റ് ഉരഗങ്ങളുമാണ് ഇതിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഇരകളാകുന്നത്.

തവളകൾക്കും പാമ്പുകൾക്കും ചെറിയ മൃഗങ്ങൾക്കും എണ്ണമറ്റ പ്രാണികൾക്കുമൊന്നും ട്രാഫിക് എന്താണെന്ന് അറിയില്ലല്ലോ. അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം റോഡ് എന്നത് വികസനമല്ല. അവരുടെ ആവാസവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് നടുവിലൂടെ പോകുന്ന ചൂടുള്ള, തുറന്ന, അപകടകരമായ ഒരു തടസ്സമാണത്. നനവാർന്ന നിത്യഹരിത വനത്തിലൂടെയുള്ള ഒരു റോഡ് അവയുടെ സ്ഥിരമായ ഒരു മരണരേഖയായി മാറാം.

ഇതൊക്കെ നമ്മൾ കാണുന്ന കാര്യങ്ങൾ മാത്രം.

വണ്ടികയറി മാത്രമല്ല റോഡുകൾ മൃഗങ്ങളെ കൊല്ലുന്നത്. അവ കാടിനെ വിഭജിക്കുന്നു. റോഡുകൾ വഴി ശബ്ദവും വെളിച്ചവും മാലിന്യങ്ങളും കാട്ടിലെത്തുന്നു. അധിനിവേശ സസ്യങ്ങൾ വളരുന്നു. വേട്ടയാടാനും, അനധികൃതമായി മരം വെട്ടാനും, ഭൂമി കയ്യേറാനും, യാതൊരു നിയന്ത്രണവുമില്ലാത്ത ടൂറിസത്തിനുമൊക്കെ ഇത് വഴിയൊരുക്കും.

കാട്ടിലൂടെയുള്ള ഒരു റോഡ് വെറുമൊരു റോഡായി മാത്രം നിൽക്കാറില്ല. അതൊരു തുറന്നു കൊടുക്കലാണ്. പിന്നെ കടകൾ വരും, റിസോർട്ടുകൾ, പാർക്കിംഗ് സ്ഥലങ്ങൾ, റോഡ് വീതികൂട്ടാനുള്ള ആവശ്യങ്ങൾ, രാത്രിയാത്രകൾ, രാഷ്ട്രീയ സമ്മർദ്ദങ്ങൾ, അങ്ങനെ പല ചെറിയ “അഡ്ജസ്റ്റ്മെന്റുകളും” വരും. കാട് ഒറ്റദിവസം കൊണ്ട് ഇല്ലാതാകില്ല. അത് പതുക്കെപ്പതുക്കെ ഇല്ലാതാക്കപ്പെടുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

ഇതിൽ ആനകളുടെ കാര്യം കുറച്ചുകൂടി ഗൗരവമുള്ളതാണ്...

ഈ പ്രദേശം ആനകളുടെ സഞ്ചാരപഥങ്ങളും മനുഷ്യ-മൃഗ സംഘർഷം നടക്കുന്ന മേഖലകളുമാണ്. ആനത്താരകൾക്ക് തടസ്സം വരുമ്പോൾ ആനകൾ ഇല്ലാതാകുന്നില്ല. അവ വേറെ വഴിക്ക് പോകും. അവ കൃഷിയിടങ്ങളിൽ ഇറങ്ങും. ജനവാസ കേന്ദ്രങ്ങളിലൂടെ നടക്കും. വേലികൾ പൊളിക്കും. അവയ്ക്ക് സ്ട്രെസ്സ് കൂടും, പെരുമാറ്റം പ്രവചിക്കാൻ പറ്റാതാകും, മനുഷ്യരുമായി കൂടുതൽ സംഘർഷങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.

അപ്പോൾ, റോഡ് വരുമ്പോൾ ഗുണമുണ്ടാകും എന്ന് നമ്മൾ പറയുന്ന അതേ കർഷകർ തന്നെയാകും പിന്നീട് കൃഷിനാശവും സ്വത്ത് നാശവും ഭയവും, എന്തിന്, മരണവും ഒക്കെയായി ഏറ്റവും കൂടുതൽ ദുരിതമനുഭവിക്കാൻ പോകുന്നത്.

നമ്മൾ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കണം: കാട്ടിലൂടെ കൂടുതൽ റോഡുകൾ വെട്ടിയതുകൊണ്ട് മനുഷ്യനും മൃഗങ്ങളും തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ തീരില്ല. പലപ്പോഴും, അത്തരം കാര്യങ്ങൾ ഈ പ്രശ്നം കൂടുതൽ വഷളാക്കുകയേ ഉള്ളൂ.

ഇന്നത്തെ റോഡിനെ 1924-ലെ റോഡുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്നതിൽ അപകടകരമായ ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണ കൂടിയുണ്ട്. പഴയ റോഡിലൂടെ കാളവണ്ടികളും വളർത്തു മൃഗങ്ങളും വളരെ കുറച്ചു വണ്ടികളും മാത്രമേ പോയിരുന്നുള്ളൂ. ഇന്ന് ഈ വഴി തുറന്നാൽ അതൊരു പഴയകാല ഓർമ്മകളുള്ള വഴി മാത്രമായിരിക്കില്ല.

കാറുകളും ജീപ്പുകളും ബസ്സുകളും ലോറികളും ടൂറിസ്റ്റ് വാനുകളും ഓഫ്-റോഡ് വാഹനങ്ങളും സാധനങ്ങൾ കൊണ്ടുപോകുന്ന വണ്ടികളും ചിലപ്പോൾ വലിയ മെഷീനുകൾ പോലുമൊക്കെ പോകുന്ന വഴിയാകും ഇത്. ഇന്നത്തെ വാഹനങ്ങൾ വേഗതയുള്ളവയാണ്, ഭാരം കൂടുതലാണ്, വലിയ ശബ്ദവും വെളിച്ചവുമൊക്കെയുള്ളവയാണ്, എണ്ണവും വളരെ കൂടുതലാണ്.

നൂറു വർഷം മുമ്പ് കാടിനുണ്ടായ ആഘാതവുമായി ഇതിനെ താരതമ്യം ചെയ്യാൻ പോലുമാകില്ല.
ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ കാലത്തെ ചെറിയൊരു വണ്ടിച്ചാലും ഇന്നത്തെ മോഡേൺ മോട്ടോർ റോഡും ഒന്നല്ല. “പണ്ടവിടെ ഒരു റോഡ് ഉണ്ടായിരുന്നു” എന്നത് ഇന്ന് അത് വീണ്ടും തുറക്കാനുള്ള ഒരു കാരണമാവണം എന്നില്ല.

ഭൂപ്രകൃതി

ഇവിടുത്തെ ഭൂപ്രകൃതിയും സുരക്ഷിതമൊന്നുമല്ല. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം കനത്ത മഴയെ കൂടുതൽ അപകടകരമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ശക്തമായ മഴയും, മലയിടിക്കലും, ക്വാറികളും, റോഡ് വീതികൂട്ടലുമൊക്കെ മലയോര റോഡുകളെ എങ്ങനെ ദുരന്തഭൂമിയാക്കുന്നുവെന്ന് കേരളം പലതവണ കണ്ടതാണ്.

1924-ലെ വെള്ളപ്പൊക്കം ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ അപകടസാധ്യത എത്രത്തോളമുണ്ടെന്ന് കാണിച്ചുതന്നതാണ്. ആ വെള്ളപ്പൊക്കം റോഡിന് കേടുപാടുകൾ വരുത്തുക മാത്രമല്ല ചെയ്തത്. അത് ആ ഭൂപ്രകൃതിയെ തന്നെ മാറ്റിമറിച്ചു. കരിന്തിരി മല ഇടിഞ്ഞുവീണു. റോഡിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളും ഇല്ലാതായി. പാലങ്ങൾ തകർന്നു. നാശനഷ്ടങ്ങൾ എത്ര വലുതായിരുന്നെന്നാൽ, പഴയ ആ വഴി ഉപേക്ഷിച്ചിട്ട് നേര്യമംഗലം, അടിമാലി, പള്ളിവാസൽ വഴി പുതിയൊരു വഴി അവർക്ക് കണ്ടെത്തേണ്ടി വന്നു.

ആ തീരുമാനം വെറുതെയെടുത്തതല്ല. ആ ഭൂമിയുടെ അവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയതുകൊണ്ടാണത്.

ഈ ദുർബലമായ ഭൂപ്രകൃതിയിലൂടെ വീണ്ടും ഒരു റോഡ് നിർമ്മിക്കുക എന്നാൽ നിരന്തരമുള്ള ഉരുൾപൊട്ടലുകളെയും മണ്ണൊലിപ്പിനെയും വലിയ ചിലവുള്ള അറ്റകുറ്റപ്പണികളെയും ക്ഷണിച്ചുവരുത്തുക എന്നാണ് അർത്ഥം. ഒരു മല നമ്മൾക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് തന്നുകഴിഞ്ഞാൽ, അത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നതാണ് ബുദ്ധി.

ടൂറിസം

ഈ റോഡ് മാങ്കുളത്തെ ടൂറിസത്തിന് വലിയ കുതിപ്പേകുമെന്ന് ഇതിനെ അനുകൂലിക്കുന്നവർ പലപ്പോഴും പറയാറുണ്ട്. ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ അത് കേൾക്കുമ്പോൾ ശരിയായി തോന്നും. പക്ഷേ അവിടെയാണ് ഈ വാദം സ്വയം പരാജയപ്പെടുന്നത്.

മാങ്കുളത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം അവിടുത്തെ ആ വന്യതയിലാണ്. വണ്ടികളുടെ ഹോണടിയും പ്ലാസ്റ്റിക് മാലിന്യങ്ങളും വഴിയോരക്കടകളും ട്രാഫിക് ബ്ലോക്കുകളുമൊക്കെയുള്ള മറ്റൊരു തിരക്കേറിയ ഹിൽ സ്റ്റേഷൻ അല്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ് ആളുകൾ അങ്ങോട്ട് പോകുന്നത്.

ആനകൾ ഇപ്പോഴും വരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ആനക്കുളം ഇത്ര പ്രശസ്തമായത്. അവിടുത്തെ കാടുകളും വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളും അരുവികളും ശാന്തമായ താഴ്‌വരകളുമാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ മാങ്കുളത്തിന്റെ സമ്പത്ത്. വൻതോതിലുള്ള ട്രാഫിക് ആ നിശബ്ദതയെ തകർക്കുകയും, ആനകളുടെ സഞ്ചാരത്തെ ശല്യപ്പെടുത്തുകയും, അരുവികളെ മലിനമാക്കുകയും, ആ കാടിനെ വെറുമൊരു യാത്രാവഴിയാക്കി മാറ്റുകയും ചെയ്താൽ, ടൂറിസം കുറച്ചുകാലത്തേക്ക് കൂടിയേക്കാം, പക്ഷേ പിന്നീട് അതിന്റെ ഗുണനിലവാരം കുറയും.

പിന്നെ അവിടെ ബാക്കിയാകുന്നത് ഇക്കോടൂറിസം ആയിരിക്കില്ല. ആളുകൾ എന്താണോ കാണാൻ വന്നത്, അതൊക്കെ പതിയെപ്പതിയെ ഇല്ലാതാകുന്ന, അമിതമായി ഉപയോഗിച്ച് തീർത്ത മറ്റൊരു സ്ഥലം മാത്രമായി മാറും അത്.

സ്വന്തം അടിത്തറ തന്നെ തകർക്കുന്ന വികസനം വികസനമല്ല. അത് വെറും താല്ക്കാലികമായ ചൂഷണം മാത്രമാണ്.

ഇതിനർത്ഥം ജനങ്ങൾക്ക് റോഡും ആശുപത്രിയും സ്കൂളും മാർക്കറ്റും ടൂറിസവുമൊന്നും നിഷേധിക്കണം എന്നല്ല. കാടിന് വേണ്ടി സാധാരണക്കാർ കഷ്ടപ്പെടണം എന്ന് പറയുന്നതല്ല ഇതിനൊരു പരിഹാരം.

നിലവിലുള്ളതും ഉപയോഗത്തിലുള്ളതുമായ വഴികളിലൂടെ യാത്രാസൗകര്യം കൂട്ടുക, നേര്യമംഗലം-അടിമാലി-മൂന്നാർ കോറിഡോർ കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തുക, യഥാർത്ഥത്തിൽ ജനവാസമുള്ള പ്രദേശങ്ങളെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന സുരക്ഷിതമായ മറ്റു വഴികൾ വികസിപ്പിക്കുക, കർഷകരെ ശരിയായ രീതിയിൽ സഹായിക്കുക, വന്യമൃഗങ്ങൾ വരുത്തുന്ന നാശനഷ്ടങ്ങൾക്ക് കൃത്യമായ നഷ്ടപരിഹാരം നൽകുക, ടൂറിസം നിയന്ത്രിക്കുക, കാടിന്റെ ഹൃദയഭാഗത്തുകൂടി വഴി വെട്ടാതെ തന്നെ അത്യാവശ്യഘട്ടങ്ങളിൽ പെട്ടെന്ന് എത്താനുള്ള യാത്രാസൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കുക എന്നതാണ് ശരിയായ പരിഹാരം.

കാടിനെ നശിപ്പിക്കാതെ ആളുകളെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന റോഡാണ് യഥാർത്ഥ വികസനം. പുതിയ ഉരുൾപൊട്ടലുകൾക്കും ആനകളുടെ ശല്യം കൂടാനും വന്യജീവികളുടെ മരണത്തിനും കാട് സ്ഥിരമായി ഇല്ലാതാകാനും കാരണമാകുന്ന ഒരു റോഡ് നമ്മൾ ചെയ്യുന്ന, ഒരിക്കലും തിരുത്താനാവാത്ത ഒരു തെറ്റായിരിക്കും.

രാജപാത ഓർമ്മിക്കപ്പെടേണ്ടത് തന്നെയാണ്. അതിന് ചരിത്രപരമായ പ്രാധാന്യം കിട്ടേണ്ടതുണ്ട്. കേരളത്തിന്റെ ഗതാഗത, വാണിജ്യ, തോട്ടം ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായി അതിനെപ്പറ്റി പഠിക്കാനും രേഖപ്പെടുത്താനും മാപ്പ് ചെയ്യാനും സംരക്ഷിക്കാനും കഴിയും.

പക്ഷേ എല്ലാ ചരിത്ര പാതകളും ഇന്നത്തെ ഹൈവേകൾ ആകണമെന്നില്ല. ചില റോഡുകൾ ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായിത്തന്നെ നിൽക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. ചില പ്രകൃതിദൃശ്യങ്ങളെ അത് സുഖപ്പെടുത്തിയ കാടിന് തന്നെ വിട്ടുകൊടുക്കണം.

നമ്മൾ ഭൂതകാലത്തെ ബഹുമാനിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നതല്ല ഇവിടുത്തെ ചോദ്യം. നമ്മൾ തീർച്ചയായും ബഹുമാനിക്കുന്നുണ്ട്.

ഒരു ഷോർട്ട്കട്ടിന് വേണ്ടി ഭാവി തന്നെ ഇല്ലാതാക്കാൻ നമ്മൾ തയ്യാറാണോ എന്നതാണ് ചോദ്യം.

ആലുവ-മൂന്നാർ രാജപാത തുറന്നാൽ മാപ്പിലെ ദൂരം കുറഞ്ഞേക്കാം. പക്ഷേ അത് ഭൂമിയിൽ ദുരന്തങ്ങൾ കൂട്ടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. വാഹനങ്ങളുടെ യാത്രാസമയം കുറഞ്ഞേക്കാം, പക്ഷേ കർഷകരുടെ പ്രതിസന്ധികൾ കൂടിയേക്കാം. കുറച്ച് വർഷത്തേക്ക് ടൂറിസ്റ്റുകൾ വന്നേക്കാം, പക്ഷേ ആ ടൂറിസം നിലനിൽക്കുന്ന കാടിനെത്തന്നെ അത് നശിപ്പിച്ചേക്കാം. ഇന്ന് നോക്കുമ്പോൾ അതൊരു വികസനമായി തോന്നിയേക്കാം, പക്ഷേ നാളെ അതൊരു വലിയ പരിസ്ഥിതി-മാനുഷിക ദുരന്തമായി മാറിയേക്കാം.

“ഇതൊന്നും അവർക്ക് അന്ന് മനസ്സിലായില്ലേ?” എന്ന് വരുംതലമുറ ചോദിക്കുന്ന മറ്റൊരു തീരുമാനം കേരളത്തിന് ഇനി ആവശ്യമില്ല.

നമുക്ക് മുന്നിൽ ചരിത്രമുണ്ട്. ശാസ്ത്രമുണ്ട്. ഈ ഭൂമി തന്നെ തരുന്ന മുന്നറിയിപ്പുകളുണ്ട്.
ഈ റോഡ് അടഞ്ഞുതന്നെ കിടക്കുന്നതായിരിക്കും ഈ നാട്ടിലെ മനുഷ്യർക്ക് നല്ലത്.

The post ആലുവ-മൂന്നാർ രാജപാത വെറുമൊരു റോഡല്ല. അതൊരു ഓർമ്മയാണ്, ഒരു കഥയാണ്, ചരിത്രം ബാക്കിവെച്ച ഒരു മുറിവാണ്. appeared first on top1kerala.

വിശ്വാസങ്ങൾ കൊണ്ടും അത്ഭുതങ്ങൾ കൊണ്ടും രാമേശ്വരത്തെത്തുന്ന സഞ്ചാരികളെയും സന്ദർശകരെയും അതിശയിപ്പിക്കുന്ന ഇടം…

കടലിലേക്കിറങ്ങി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഉറവയായിരുന്നിട്ടും അതിൽ നിന്നും കിട്ടുന്ന ശുദ്ധജലമാണ് ഇവിടേക്ക് വിശ്വാസികളെ ആകർഷിക്കുന്ന കാരണങ്ങളിലൊന്ന്. രാമേശ്വരത്തെ പ്രധാന കാഴ്ചകളിൽ ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകരുതാത്ത വില്ലൂണ്ടി തീർഥത്തിനെക്കുറിച്ച് വായിക്കാം.

രാമേശ്വരം

സ്ഥലങ്ങൾ കാണുവാനുള്ള ഒരു യാത്ര എന്നതിലുപരി രാമേശ്വരത്തേയ്ക്കുള്ള ഓരോ യാത്രയും ഓരോ തീർഥാടനം തന്നെയാണ്.

രാമന്റെ പാദസ്പർശമേറ്റു പുണ്യം ചെയ്ത മണ്ണിലൂടെയുള്ള ഓരോ കാലടിയും വിശ്വാസത്തിലേക്കു കൂടുതൽ എത്തിച്ചേരുവാനുള്ള പാഥേയമാണ് വിശ്വാസികൾ കരുതുന്നത്‌.

ചാർദാം തീർഥാടന കേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നു കൂടിയായ ഇവിടം കേരളത്തിൽ നിന്നും രണ്ടു ദിവസം കൊണ്ടു പോയി വരുവാൻ സാധിക്കുന്ന ഇടം കൂടിയാണ്.

വില്ലൂണ്ടി തീർഥം

രാമേശ്വരം തീർഥാനനത്തിൽ ഒരാൾ ഏറ്റവും അധികം തവണ കടന്നു പോകുന്നത് ഇവിടുത്തെ തീർഥങ്ങളിലൂടെയാണ്.

രാമൻ ദാഹമകറ്റുവാനായി കുഴിച്ച തീർഥക്കുളം മുതൽ രാവണനെ നിഗ്രഹിച്ചതിനു ശേഷം കുളിച്ച തീർഥം വരെ രാമേശ്വരം നഗരത്തിനു ചുറ്റുമായി കാണാം. അതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ് വില്ലൂണ്ടി തീർഥം.

കടലിലെ ശുദ്ധജലം ലഭിക്കുന്ന തീര്‍ഥം
കടൽക്കരയ്ക്ക് സമീപം നിന്നിരുന്ന സമയത്ത് കഠിനമായ ദാഹം അനുഭവപ്പെട്ട സീതയുടെ ദാഹം ശമിപ്പിക്കുവാനായി രാമൻ മധുരമുള്ള വെള്ളം എടുത്തു കൊടുത്ത ഇടമാണ് വില്ലൂണ്ടി തീർഥം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.

കടലിലേക്കിറങ്ങി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു ചെറിയ തീർഥക്കുളമാണിത്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഇവിടെ നിന്നും ഉപ്പുകലർന്ന വെള്ളമാണ് ലഭിക്കുന്നതെന്ന് വിചാരിച്ചാൽ തെറ്റി.

ഉപ്പിന്റെ അംശം തെല്ലുപോലും അനുഭവപ്പെടാത്ത ശുദ്ധ ജലമാണ് ഇവിടെ നിന്നും ലഭിക്കുന്നത്.
സീതയെ രാവണന്റെ ലങ്കയിൽ നിന്നും രക്ഷപെടുത്തിയത് ശേഷം രാമനും കൂട്ടരും രാമേശ്വരത്തെത്തി വിശ്രമിച്ചുവെന്നും ഇവിടെ ശിവലിംഗം സ്ഥാപിച്ച് പൂജകൾ നടത്തിയെന്നുമാണ് വിശ്വാസം.

ഇവിടുത്തെ തീർഥങ്ങളിൽ നിന്നും ശുദ്ധി വരുത്തിയതിന് ശേഷം അവർ അയോധ്യയ്ക്ക് തിരികെ പോയി എന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനു മുൻപായി ദാഹം അനുഭവപ്പെട്ട രാമന്റെ ആളുകൾ അദ്ദേഹത്തോട് സങ്കടം ഉണർത്തിച്ചുവെന്നും രാമൻ തന്റെ വില്ലു കുലച്ച് മണ്ണിൽ ഒരു തീര്‍ഥം സൃഷ്ടിച്ച് അവർക്ക് നല്കിയെന്നും വില്ലൂണ്ടിയെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത്.

വില്ലൂണ്ടി എന്നാൽ മണ്ണിൽ വില്ല് ആണ്ടിറങ്ങിയ ഇടം എന്നാണ് അർഥം.

The post ശാസ്ത്രത്തിനു വിശദീകരിക്കാനാവാത്ത കടലിലെ വില്ലൂണ്ടി തീർഥം… appeared first on top1kerala.

മേത്തൻമണി

1840ൽ അന്നത്തെ മഹാരാജാവായിരുന്ന സ്വാതി തിരുനാളിന്റെ ഭരണകാലത്ത് തിരുവനന്തപുരം വാനനിരീക്ഷണകേന്ദ്രത്തിന്റെ സ്ഥാപക ഡയറക്ടർ ആയിരുന്ന ജോൺ കാൽഡിക്കോട്ട് മദിരാശിയിലെ ചിന്നപട്ടണത്തു നിന്നും രണ്ടു വലിയ നാഴിക മണികൾ വാങ്ങി.

അതിലൊന്ന് അന്നത്തെ തിരുവിതാംകൂറിന്റെ ആസ്ഥാനമായിരുന്ന പത്മനാഭപുരം കൊട്ടാരത്തിലും (തമിഴ്‌നാട്ടിലെ തക്കലയ്ക്കടുത്തു) മറ്റൊന്ന് തിരുവനന്തപുരത്ത് പത്മനാഭ ക്ഷേത്രത്തിലും സ്ഥാപിച്ചു.

പത്മ തീർത്ഥകുളത്തിന് തെക്ക് ഭാഗത്തെ നെടുനീളത്തിലുള്ള ഇരുനില മാളികയാണ് കരുവേലപ്പുര എന്ന പഴയ സെക്രട്ടറിയേറ്റ്. അവിടെയാണ് മേത്തൻമണി സ്ഥാപിച്ചത്

പത്മതീര്‍ത്ഥകുളത്തിനഭിമുഖമായി ഇന്നും തലയുയര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്ന ഈ ചരിത്രസ്മാരകം, ധര്‍മ്മരാജയുടെ ഭരണകാലത്ത് ടിപ്പുവിന്റെ അധിനിവേശത്തെ ചെറുത്തു തോല്‍പ്പിച്ചതിന്റെ ഓര്‍മ്മയായിട്ടാണ് ഈ മണിയെ കരുതി പോരുന്നത്.

മേത്തന്‍ മണിയുടെ പ്രവര്‍ത്തനം

പ്രത്യേക തരം ചെമ്പുതകിടിലാണ് ഈ മേത്തൻ മണി നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഡയലിന്റെ തൊട്ടു മുകളിലായി മഹാഗണിത്തടിയില്‍ പണിക്കഴിപ്പിച്ച, ഓരോ മണിക്കൂറിലും വായ്‌ തുറക്കുന്ന താടിക്കാരന്‍ മേത്തന്റെ രൂപവും അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് ഇരു വശത്തു നിന്നും ആഞ്ഞിടിക്കുന്ന രണ്ടു മുട്ടനാടുകളുമാണ് ഈ മണിയെ കൗതുകപൂര്‍ണ്ണമാക്കുന്നത്.

ഇത് വഞ്ചിയൂര്‍ നിന്നും വന്ന കുളത്തൂക്കാരന്‍ എന്ന് പേരുള്ള ആശാരി പിന്നീട് പണിത് ചേര്‍ത്തതാണ് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ ഈ നിര്‍മ്മിതിയുടെ പേരില്‍ ആദരസൂചകമായി ‘സൂത്രം ആശാരി’ എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നതായും തദ്ദേശവാസികള്‍ പറയുന്നു.

ആബാലവൃദ്ധം ജനങ്ങള്‍ ഈ അത്ഭുതകാഴ്ച കാണാന്‍ അന്നൊക്കെ ക്ഷേത്രമുറ്റത്ത് തടിച്ചു കൂടിയിരുന്നതായി അറിയുന്നു.

പഴയ ചാട് സമ്പ്രദായമാണ് ഈ സൂത്രത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനത്തിന്നാധാരം. നാഴികമണിയുടെ സൂചികളില്‍ രണ്ടു ഭാരക്കട്ടികള്‍ തൂക്കിയിട്ടുണ്ട്. അതിനെ ക്ലോക്കിന്റെ പുറകില്‍ ഒരു ദണ്ഡുമായി ഘടിപ്പിച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ട്.

സൂചികള്‍ ഒരു വട്ടം ചുറ്റി വരുമ്പോള്‍ ഇതിലെ ഈ പ്രത്യേക ലിവര്‍ സംവിധാനം അനുസരിച്ച് ദണ്ഡ് ചലിക്കും, ഭാരമയയും. തല്‍ഫലമായി രണ്ടു മുട്ടനാടുകളും അടുത്തു വന്നു താടിരൂപത്തില്‍ ഇടിക്കും.

ആദ്യകാലത്ത്, ഘടികാരത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനത്തിനുസൃതമായി ഓരോ മണിക്കൂര്‍ ഇടവിട്ട്‌ സമയക്ലിപ്തയോടെ മണിയടിക്കാന്‍ പ്രത്യേകം സേവകരെ ചട്ടം കെട്ടിയിരുന്നു.

മണിഗോപുരത്തിന്റെ താഴെ നിലയില്‍ നിലയുറപ്പിച്ചിരുന്ന കൂറ്റന്‍ ലോഹമണിയില്‍ മുട്ടിയാണ് അന്ന് ജനങ്ങളെ സമയമറിയിച്ചിരുന്നത്.

മേത്തന്‍ അഥവാ മ്ലേച്ചന്‍ എന്നാ വാക്കില്‍ നിന്നാവണം മേത്തന്‍മണിയെന്ന പേരിന്റെ ഉത്ഭവം. സംസ്കൃതത്തില്‍ ഈ വാക്കിന് ആര്യനല്ലാത്തവന്‍, സാമ്പ്രദായിക ഹിന്ദു ആചാരങ്ങള്‍ പാലിക്കാത്തവന്‍, മത്സ്യമാംസാദികള്‍ ഭുജിക്കുന്നവന്‍ എന്നൊക്കെ വിവക്ഷ കാണുന്നുണ്ട്.

ടിപ്പുവിനെ മേത്തനായി കണക്കാക്കിയിരുന്നതു കൊണ്ടാവണം ടിപ്പുവിന്മേലുള്ള വിജയത്തെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന ഈ നാഴികമണിയെ മേത്തന്‍ മണി എന്ന പേരില്‍ വിളിച്ചു പോന്നത്.

വര്‍ഷങ്ങള്‍ ഇത്ര കഴിഞ്ഞിട്ടും വാര്‍ദ്ധക്യത്തിന്റെ ബാലാരിഷ്ടതകളില്ലാതെ ഇന്നും ചുറുചുറുക്കോടെ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു ഈ നാഴിക മണി.

നഗരം വളര്‍ന്നു വലുതായിട്ടും ഇന്നും മേത്തന്‍ മണിയുടെ നാഴികമുട്ട് ഓരോ മണിക്കൂറിലും ഇടവിട്ട്‌ കേള്‍ക്കാന്‍ അനന്തപുരിയിലെ പഴമക്കാര്‍ കാതോര്‍ക്കാറുണ്ട്.

അതെ, ആ ലോഹനാദം അവരുടെ ശീലത്തിന്റെ ഭാഗമായിരിക്കുന്നു.

The post ടിപ്പുവിന്റെ അധിനിവേശത്തെ ചെറുത്തു തോല്‍പ്പിച്ചതിന്റെ സ്മരണയിൽ മേത്തൻ മണി. appeared first on top1kerala.

എന്നാൽ ഇനി മുതൽ ഇവൻ കാട്ടുകൊമ്പൻ അല്ല, മനുഷ്യരുടെ ബുദ്ധിക്കു മുമ്പിൽ കീഴടങ്ങേണ്ടി വന്ന ഇവൻ കുറച്ചു നാൾ കഴിയുമ്പോൾ ഒരു നാട്ടാനയായിമാറും.

വീടുകൾ തകർത്ത് അരി മോഷ്ടിച്ച് ഭക്ഷിച്ചു നടന്ന വലിയ ആക്രമണ സ്വഭാവമുള്ള പി എം 2 എന്ന മോഴയാന വനം വകുപ്പിൻ്റെയും കുങ്കിയാനകളുടെയും സഹായത്തോടെ കഴിഞ്ഞ ദിവസം പിടിക്കപ്പെട്ടു.

സുൽത്താൻ ബത്തേരിയിലെ ജനങ്ങളെ ദിവസങ്ങളോളം ഭീതിയിലാഴ്ത്തിയ കാട്ടാന പി എം 2 മയക്കുവെടിയേറ്റ് വീണു. വനം വകുപ്പിന്റെ രണ്ടു ദിനത്തെ നീണ്ട ഓപ്പറേഷനിലാണ് കാട്ടാനയെ മയക്കുവെടി വയ്ക്കാനായത്.

ആനയെ നേരത്തെ തന്നെ കണ്ടെത്തിയെങ്കിലും കാട്ടിലെ കൂട്ടുകാരനായ കൊമ്പൻ പി എം 2 എന്ന മോഴയാനക്ക് രക്ഷാകവചം തീർത്തു. മനുഷ്യൻ കെണിയൊരുക്കുന്നത് മണത്തറിഞ്ഞ കൊമ്പൻ മണിക്കൂറുകളോളം മോഴയാനയ്ക്ക് സംരക്ഷണം തീർത്തു.

പ്രത്യേക പരിശീലനം ലഭിച്ച കുങ്കിയാനകളെ ഉപയോഗിച്ച് പിന്നീട് കൊമ്പനെ തുരത്തിയ ശേഷമാണ് പി എം 2 വിനെ മയക്കുവെടി വയ്ക്കാനായത്.

കുപ്പാടി തേന്‍കുഴി വനമേഖലയിൽ വെച്ചാണ് മയക്കു വെടിവെച്ചത്.വനാതിർത്തിയിൽ നിന്നും ഒരു കിലോമീറ്റർ ഉൾവനത്തിൽ വെച്ചാണ് കാട്ടാനയെ വെടിവെച്ചത്.

വെടിയുടെ സ്വാധീനം അരമണിക്കൂർ മാത്രമായിരിരുന്നു. ആ സമയം കൊണ്ട് തന്നെ ആനയെ മുത്തങ്ങ പരിശീലന കേന്ദ്രത്തിലെ പ്രത്യേകം തയാറാക്കിയ കൂട്ടിലേക്ക് മാറ്റുകയും ചെയ്തു.

വളരെയറെ ബുദ്ധിമുട്ട് സഹിച്ചാണ് ഈ കൊമ്പനെ കാടിന് വെളിയിൽ കൊണ്ടുവന്നത്.പ്രതേകം റോഡ് വെട്ടി തെളിക്കേണ്ടി വന്നു ഇവനെ പുറത്തു കടത്താൻ.

വെറ്റിനറി സർജൻ ഡോ.അരുൺ സക്കറിയയുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് ഇത്രയും വലിയ ഒരു ഓപ്പറേഷൻ നടന്നത്, എന്നാൽ ആനയെ കൂട്ടിലേക്ക് മാറ്റുന്നതിനിടയിൽ ഡോക്ടറിൻ്റെ കാലിന് പരിക്കേ‌ല്ക്കുകയും ചെയ്തു.

ഡോക്ടറിനെ കൂടാതെ വൈൽഡ് വാർഡൻ അബ്ദുൽ അസ്സീസ്, എസി എഫ്. ജെയിംസ് മാത്യു, ഡി എഫ് ഓ സജിനാ കരീം, തുടങ്ങിയവർ ഈ ദൗത്യത്തിന്ന് മുൻപന്തിയിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

വനം മന്ത്രി എ.കെ ശശീന്ദ്രനും, എം.എൽ.എ. ഐ.സി. ബാലകൃഷ്ണൻ എന്നിവർ ദൗത്യ സ്ഥലം സന്ദർശിച്ച് സ്ത്ഥിഗതികൾ വിലയിരുത്തിയിരുന്നു.

150 അം​ഗ വ​ന​പാ​ല​ക​രാ​ണ് കാ​ട് ക​യ​റി​യ​ത്. മു​ത്ത​ങ്ങ​യി​ൽ നി​ന്നു​ള്ള കു​ങ്കി​യാ​ന​ക​ളും സം​ഘ​ത്തോ​ടൊ​പ്പ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു.

തമിഴ്‌നാട് നീലഗിരി ജില്ലയിലെ ഗൂഢല്ലൂരില്‍ രണ്ട് പേരെ കൊലപ്പെടുത്തിയ ആനായാണിത്. നാട്ടുകാര്‍ ‘അരിസി രാജ’ എന്ന് പേരിട്ട പി.എം-രണ്ട് ഏതാനും ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പാണ് കേരള വനത്തിലേക്ക് എത്തിയത്.

പന്തല്ലൂര്‍ മേഖലയില്‍ സ്ഥിരം ഭീഷണിയായി തീര്‍ന്നതോടെ തമിഴ്നാട് വനംവകുപ്പ് പിടികൂടി റേഡിയോകോളര്‍ ഘടിപ്പിച്ച് വിട്ടയച്ചതായിരുന്നു. അതിനാല്‍ തന്നെ ആനയുടെ നീക്കങ്ങള്‍ വനംവകുപ്പ് നിരീക്ഷിച്ച് വരികയായിരുന്നു.

ഇതിനിടെയാണ് ബത്തേരി നഗരത്തിലെത്തി ഒരാളെ ആക്രമിച്ചതും വസ്തുവകകള്‍ നശിപ്പിച്ചതും.

അരി മോഷ്ടിച്ച് ഭക്ഷിക്കുന്ന പ്രത്യേക ആക്രമണ സ്വഭാവമുള്ള മോഴയാന പി.എം. 2.ഗൂഡല്ലൂർ മേഖലയിൽ അരിമോഷ്ടിക്കാനായി നൂറോളം വീടുകളാണ് ഇവൻ തകർത്തത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അരിസി രാജ എന്ന പേരും വീണു.

സത്യമംഗലം കാടുകളിൽ നിന്ന് 170 കിലോമീറ്ററുകൾ താണ്ടിയാണ് അരി ഭക്ഷിക്കാനായി അരിസി രാജ കേരളത്തിലെത്തിയത്. കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ നാട്ടിലിറങ്ങിയ ആന വീടുകൾ തകർക്കുകയും ആളുകളെ ആക്രമിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

ആനയെ പിടികൂടാൻ നടപടികൾ എടുക്കാൻ വനം വകുപ്പ് കാലതാമസം വരുത്തുന്നു എന്ന് നാട്ടുകാർ ആരോപിച്ചിരുന്നു. തുടർന്നാണ് മയക്ക് വെടിവച്ച് ആനയെ പിടികൂടി മുത്തങ്ങയിൽ എത്തിക്കാൻ ഉത്തരവിറങ്ങിയത്.

ഇനി കുങ്കിയാനകളോടൊപ്പമായിരിക്കും അരിസി രാജയുടെ ജീവിതം. കാട്ടാനകളെ ഭയപ്പെടുത്തി തുരത്തിയോടിക്കുന്ന പരിശീലനം ലഭിച്ച നാട്ടാനകളാണ് കുങ്കിയാനകൾ. കുങ്കിയാനകളെ കാട്ടാനകൾക്ക് ഭയമാണ്.

എന്നാൽ തുരത്താൻ നിയോഗിച്ച കുങ്കിയാനയുമായി ഒരു കാട്ടാനക്കൊമ്പൻ പ്രണയത്തിലായ സംഭവവും കേരളത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.

എന്താണ് മോഴയാനകൾ ?

കൊമ്പില്ലാത്ത ആണ്‍ ആനകളെയാണ് മോഴ എന്ന് പറയുക.കൊമ്പില്ലെങ്കിലും പൗരുഷത്തില്‍ ഒട്ടും കുറവില്ലാത്ത, ചിലപ്പോള്‍ അല്പം കൂടുതല്‍ ശൗര്യമുള്ള ഇവ പൊതുവില്‍ ആനക്കൂട്ടങ്ങളില്‍ നിന്നും വേറിട്ടാണ് ജീവിക്കുക, ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ ഇവയെ പെണ്ണാനയെന്നേ തോന്നൂ.

കാട്ടിൽ ആനകൾ ജനിക്കുന്നതിൽ എറ്റവും കുറഞ്ഞത് അഞ്ചു ശതമാനം ആനകൾ എങ്കിലും മോഴയാനകൾ ആയിരിക്കും. കൊമ്പനാനകളെക്കാൾ ശക്തിയും വീര്യവും നിറഞ്ഞ ആനകളാണ് മോഴയാനകൾ.

അതുപോലെ കൊമ്പനാനകൾക്കും മോഴയാനകൾക്കും മദപാട് ഒരു പോലെയാണ്.നമ്മുടെ കൊച്ചു കേരളത്തിൽ ഇപ്പോൾ തന്നെ നിരവധി മോഴയാനകൾ ഉണ്ട്,ഇവരെല്ലാം ഉത്സവ പറമ്പുകളിലും സജീവവുമാണ്.

എകദേശം മൂന്ന് മാസത്തോളം കൂട്ടിൽ ഇട്ടു മെരുക്കാനുള്ള ശ്രമം നടത്തും. മെരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ കുങ്കി ആക്കാനുള്ള പരിശീലനം തുടങ്ങും. എല്ലാ ആനകളെയും കുങ്കിയാക്കാൻ കഴിയില്ല. ആനകളുടെ സ്വഭാവം, മറ്റു ആനകളോട് ഇടപെടുന്ന രീതി, ഉത്സാഹം, ആരോഗ്യം, പ്രായം എന്നിവയെല്ലാം പരിശോധിക്കും.

മടിയൻ ആനയാണെങ്കിൽ കുങ്കിയാക്കാൻ കഴിയില്ല. മറ്റ് ആനകളുമായി അടിപിടി കൂടുന്ന ആനകളെയും കുങ്കിയാക്കാൻ കഴിയില്ല. ഒരു വർഷത്തോളം പരിശീലനം നൽകിയിട്ടും ഫലമില്ലെങ്കിൽ ആനയെ മറ്റൊരു ക്യാംപിലേക്കു മാറ്റുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

The post വയനാടിനെ വിറപ്പിച്ച അരിസി രാജ എന്ന പി.എം 2 appeared first on top1kerala.

ഹ്രസ്വ -ദീർഘദൂര റൂട്ടുകളിൽ ദിനം തോറും നിരവധി ട്രെയിനുകൾ സഞ്ചരിക്കുന്നു.വിവിധ നിരക്കുകളിലാണ് ഇവയിലെ ടിക്കറ്റ് നിരക്കുകൾ.

എന്നാല്‍ യാത്രക്കാര്‍ക്ക് തികച്ചും സൗജന്യമായി യാത്ര വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന ഒരു ട്രെയിനുണ്ട് നമ്മുടെ രാജ്യത്ത്. അതും കഴിഞ്ഞ 73 വര്‍ഷമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോൾ ആശ്ചര്യം തോന്നാം. പക്ഷേ സംഭവം സത്യമാണ്.ഭക്ര-നംഗല്‍ ട്രെയിന്‍ എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്.

ഈ ട്രെയിനിലെ യാത്ര തികച്ചും സൗജന്യമാണ്. ഈ ട്രെയിന്‍ പഞ്ചാബിന്‍റെയും ഹിമാചല്‍പ്രദേശിന്‍റെയും അതിര്‍ത്തികളിലൂടെയാണ് ചൂളംകുത്തി പായുന്നത്. 25 ഗ്രാമങ്ങളുടെയും 300 ഓളം യാത്രക്കാരുടെയും പ്രധാന ആശ്രയമാണ് ഈ ട്രെയിന്‍.മലനിരകള്‍ക്കിടയിലൂടെ 13 കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരമാണ് ട്രെയിന്‍ സഞ്ചരിക്കുന്നത്.

1948 ലാണ് ഭക്ര-നംഗല്‍ റെയില്‍ പാത പൂര്‍ത്തിയായത്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ സ്ട്രെയിറ്റ് ഗ്രാവിറ്റി അണക്കെട്ടായ ഭക്ര-നംഗല്‍ അണക്കെട്ട് നിര്‍മ്മിക്കുന്ന അവസരത്തിലാണ് ഇതിന്‍റെ സര്‍വീസ് ആരംഭിച്ചത്.ഭക്ര-നംഗൽ അണകെട്ടിന്‍റെ നിർമ്മാണ സമയത്തു ഭക്രയ്ക്കും നംഗലിനുമിടയിൽ മറ്റു ഗതാഗത സൗകര്യങ്ങൾ ഇല്ലായിരുന്നു.

അണകെട്ടിന്‍റെ നിർമ്മാണത്തിനാവശ്യമായ യന്ത്രങ്ങളും സാധന സാമഗ്രികളും തൊഴിലാളികളെയും കൊണ്ടുപോകുന്നതിനാണ് ഈ പാത നിർമ്മിച്ചത് . അണക്കെട്ടിന്‍റെ നിര്‍മ്മാണം 1963 -ല്‍ പൂര്‍ത്തിയായി.

ട്രെയിന്‍ ആദ്യം സ്റ്റീം എഞ്ചിനുകള്‍ ഉപയോഗിച്ചാണ് ഓടിയിരുന്നത്. പിന്നീട്1953-ല്‍, അമേരിക്കയില്‍ നിന്ന് മൂന്ന് പുതിയ എഞ്ചിനുകള്‍ ഇറക്കുമതി ചെയ്തു.അതിനു ശേഷം ഇന്ത്യൻ റെയിൽവേ അഞ്ച് പുതിയ മോഡൽ എൻജിനുകൾ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ട്രെയിന്‍ ഇപ്പോഴും 60 വര്‍ഷം പഴക്കമുള്ള ആ പഴയ എന്‍ജിന്‍ ഉപയോഗിച്ച്‌ തന്നെയാണ് ഓടുന്നത്.

എഞ്ചിന്‍ മണിക്കൂറില്‍ 18 മുതല്‍ 20 ലിറ്റര്‍ ഡീസലാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. കൊളോണിയല്‍ കാലത്തെ തടി ഉപയോഗിച്ചാണ് ട്രെയിനിലെ ബെഞ്ചുകള്‍ നിര്‍മ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. ട്രെയിനിന്‍റെ കോച്ചുകളാകട്ടെ കറാച്ചിയിലാണ് ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്.

നംഗല്‍ റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്ന് രാവിലെ 7:05 ന് പുറപ്പെടുന്ന ട്രെയിന്‍ രാവിലെ 8:20 ന് ഭക്രയില്‍ എത്തിച്ചേരും. ഭക്രയില്‍ നിന്ന് വൈകിട്ട് 3:05 ന് പുറപ്പെട്ട് 4:20 ന് നംഗല്‍ എത്തുന്നു.ദിവസേനയുള്ള യാത്രക്കാർക്കു പുറമേ ബി.ബി.എം.ബി. ജീവനക്കാർ, സ്‌കൂൾ വിദ്യാർഥികൾ, സന്ദർശകർ എന്നിവർ ഇപ്പോഴും ട്രെയിൻ സർവീസ് ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.

ട്രെയിന്‍ സര്‍വീസിന്‍റെ മേല്‍നോട്ടം വഹിക്കുന്നത് ഭക്ര ബിയാസ് മാനേജ്‌മെന്‍റെ ബോര്‍ഡാണ്. 2011-ല്‍ ട്രെയിന്‍ ഓടിക്കാന്‍ വേണ്ടി വരുന്ന ചെലവ് കണക്കിലെടുത്ത് സൗജന്യ സേവനം അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ ഒരാലോചന ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഒരു വരുമാന സ്രോതസ്സ് എന്നതിനേക്കാള്‍ കൂടുതലായി പാരമ്പര്യത്തിന്‍റെയും , ചരിത്രത്തിന്‍റെയും ഭാഗമായ ഈ ട്രെയിന്‍ സർവീസ് അവസാനിപ്പിച്ചില്ല. അതിനാൽ ഇപ്പോഴും ഭക്ര-നംഗല്‍ ട്രെയിന്‍ ചൂളം കുത്തി കാലത്തിന്‍റെ പാതയില്‍ പഴമയുടെ ചരിത്രവും പേറി കുതിച്ച്‌ പായുന്നു.

അങ്ങനെ ചരിത്രത്തിന്‍റെ ഭാഗമായ ഭക്ര – നംഗൽ ട്രെയിൻ ടിക്കറ്റില്ലാതെ നിയമവിധേയമായി രാജ്യത്ത് യാത്ര ചെയ്യാവുന്ന മാർഗമായി അവിശേഷിക്കുന്നു.

The post എല്ലാ യാത്രക്കാർക്കും സൗജന്യ ട്രെയിൻ യാത്ര ! appeared first on top1kerala.

ഭാവി പ്രവചിക്കുന്ന വൈത്തീശ്വരൻ കോവിൽ. ഇന്നുവരെ ജനിച്ചിട്ടുള്ളതും ഇനി ജനിക്കാനിരിക്കുന്നതുമായ മുഴുവൻ ആളുകളുടെയും ജാതകങ്ങളും വിവരങ്ങളും ഇവിടുത്തെ പുരാതനങ്ങളായ ഓലക്കെട്ടുകളിൽ എഴുതിവെച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിക്കുന്നു. മനുഷ്യ ജീവിതത്തിലുണ്ടാകുന്ന എല്ലാ പ്രശ്‌നങ്ങൾക്കുമുള്ള പരിഹാരങ്ങൾ ഇവിടുത്തെ താളിയോല കെട്ടുകളിൽ ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം.

പക്ഷേ, ഇവിടെ എത്തി താളിയോല കെട്ടുകളിൽ നിന്നും സ്വന്തം ജാതകവും ഫലങ്ങളുമെല്ലാം കയ്യിൽ കിട്ടണമെങ്കിൽ അല്പം ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. ഇവിടെ എത്തുവാൻ വിധിയുള്ളവർക്ക് മാത്രമേ എത്താനും താളിയോല കണ്ടെത്തുവാനും സാധിക്കുകയുള്ളൂ എന്നും വിശ്വാസമുണ്ട്.

ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന മൂര്‍ത്തി ശിവന്‍ തന്നെയാണ്. വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഈശ്വരനായിട്ടാണ് ഇവിടുത്തെ സങ്കൽപ്പം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ വൈത്തീശ്വരന്‍ എന്ന പേരും. ഔഷധവുമായി നില്ക്കുന്ന ഭഗവതിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയും ഇവിടെയുണ്ട്.

ധന്വന്തരി പ്രതിഷ്ഠ വേറെ ആയും ഉണ്ട്. ഇവിടെ ചൊവ്വയുടെ രണ്ട് പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. ഒന്ന് ഉത്സവമൂര്‍ത്തിയായി വൈദ്യനാഥസന്നിധിയ്ക്കടുത്തും മറ്റൊന്ന് പുറത്ത് പ്രദക്ഷിണവഴിയിലും.

ഇവിടത്തെ സുബ്രഹ്മണ്യപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കും ഏറെ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ജ്യോതിഷത്തിലും ചൊവ്വയുടെ നാഥനായി സുബ്രഹ്മണ്യനെ പറഞ്ഞും കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
ചൊവ്വയ്ക്ക് കുഷ്ഠരോഗം ബാധിച്ചപ്പോള്‍ ഇവിടെ ശിവനാണത്രെ അത് ചികിത്സിച്ച് മാറ്റിയത്.

സുബ്രഹ്മണ്യനും താരകാസുരനും ആയുള്ള യുദ്ധത്തില്‍ പരുക്കേറ്റ ദേവന്മാരുടെ സൈന്യത്തെ ചികിത്സിക്കാന്‍ ശിവന്‍ വൈദ്യഭാവത്തില്‍ വന്നു എന്നും സങ്കല്പം ഉണ്ട്.

വൈത്തീശ്വരൻ കോവിലിലെ അമ്പലക്കുളം സിദ്ധാമൃതമായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവിടെ കുളിക്കുന്നത് അസുഖം വിശിഷ്യാ ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ ശമിക്കാൻ അത്യുത്തമമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു.

ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ അമൃതിന്റെ സാന്നിധ്യമുണ്ടെന്നും അതിനാലാണ് അസുഖം മാറുന്നത് എന്നും വിശ്വസിക്കുന്നു.അംഗാരകന്‍ (ചൊവ്വ) അസുഖം മാറാന്‍ കുളിച്ചത് ഈ കുളത്തിലാണത്രെ.

ഈ ക്ഷേത്രവും വളരെ പഴക്കമേറിയതാണ്. 63 നായന്മാരില്‍ പ്രമുഖരായ അപ്പരും തിരുജ്ഞാനസംബന്ധരും മറ്റു പല ഭക്തന്മാരും ഈ ക്ഷേത്രത്തെ സ്തുതിച്ചിട്ടുണ്ട്. കര്‍ണ്ണാടകസംഗീതത്തിലെ ത്രിമൂര്‍ത്തികളില്‍ ഒരാളായ മുത്തുസ്വാമി ദീക്ഷിതരും ഈ ക്ഷേത്രത്തെ സ്തുതിച്ചതായി പറയപ്പെടുന്നു.

എന്നാൽ പിന്നെ ഭാവി അറിഞ്ഞിട്ടു തന്നെ കാര്യം, വൈത്തീശ്വരത്തേക്ക് വിട്ടേക്കാം എന്നു കരുതണ്ട. അത്ര എളുപ്പമല്ല കാര്യങ്ങൾ. ജന്മരഹസ്യങ്ങൾ അറിയുവാൻ ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത് തള്ളവിരലിന്റെ മുദ്ര കൊടുക്കുകയാണ്. അതുപയോഗിച്ച് തിരഞ്ഞാണ് താളിയോല തിരഞ്ഞെടുക്കുക.

പേരിന്റെ അക്ഷരങ്ങളിൽ തുടങ്ങി മാതാപിതാക്കളുടെ പേരും കുടംബാംഗങ്ങളുടെ പേരും വീട്ടുപേരും ജോലിയുമടക്കം പറയുന്നവരുണ്ട്. എന്നാൽ വിധിവൈപരീത്യത്തിന് പാത്രമായി ഭാവി രഹസ്യം കണ്ടെത്താനാകാതെ മടങ്ങുന്നവരും ഏറെയാണ്.

അഗസ്ത്യമുനിയാണ് താളിയോല ഗ്രന്ഥങ്ങൾ രചിച്ചിരിക്കുന്നതെന്നാണ് വിശ്വാസം. നാഡീ ജ്യോതിഷത്തിന്റെ ആചാര്യനായാണ് അഗസ്‌ത്യൻ അറിയപ്പെടുന്നത്.

ഒരിക്കൽ ശിവൻ പാർവതി ദേവിയോട് പുതിയ കാലത്ത് ജനിക്കുന്ന ആളുകളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞുവത്രെ. ഇത് ഭൂമിയിൽ വച്ച് ധ്യാനത്തിൽ കണ്ട അഗസ്ത്യമുനി ഇതെല്ലാം താളിയോലകളിൽ പകർത്തി വച്ചു എന്നും. അതിന്റെ പകർപ്പുകളാണ് ഇപ്പോൾ നാഡീ ജ്യോതിഷത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്നുമാണ് വിശ്വാസം.

വൈത്തീശ്വരനോടുള്ള പ്രാർഥന എല്ലാ രോഗങ്ങളും സുഖപ്പെടുത്തും എന്നാണ് വിശ്വാസം. നവഗ്രഹ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ചൊവ്വയുടെ ക്ഷേത്രം കൂടിയാണിത്.

വിടുത്തെ , ഇതിൽ മുങ്ങിക്കുളിച്ചാൽ എല്ലാ വിധത്തിലുമുള്ള ത്വക്ക് രോഗങ്ങളും മാറുമെന്നും ഭക്തർ വിശ്വസിക്കുന്നു.

പത്താം നൂറ്റാണ്ടോടുകൂടിയാണ് ഈ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത് എന്നാണ് വിശ്വാസം. അഞ്ച് രാജഗോപുരങ്ങളോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ ക്ഷേത്രം കുലോത്തുംഗ ചോളന്റെ കാലത്താണ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്.

The post ഭാവിയെകുറിച്ചു അറിയാൻ താൽപര്യം ഉണ്ടോ? appeared first on top1kerala.

ഇത്രയും ഉയരം കീഴടക്കി രാമക്കൽ‌മേടിന്‍റെ ഉച്ചിയിൽ എത്തിയാൽ തമിഴ്നാടിന്‍റെ സൗന്ദര്യം കാണാം.ചരിത്ര പ്രധാന്യമുള്ള ഈ മലനിരയിലേക്ക് നിരവധി സഞ്ചാരികൾ എത്താറുണ്ട്.

രാമക്കൽ‌മേടിന് ആ പേര് ലഭിച്ചതിന് പിന്നിൽ ഒരു ഐതിഹ്യം ഉണ്ട്. ശ്രീരാമന്‍ തന്റെ പത്‌നിയായ സീതാദേവിയെ തിരഞ്ഞ് ഈ കുന്നിലെത്തിയെന്നാണ് വിശ്വാസം. ‘രാമന്‍ കാല്‍ വെച്ച ഇടം’ എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഈ സ്ഥലത്തിന് രാമക്കൽമേട് എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.

മറ്റൊരു ഐതിഹ്യം മേടിന് മുകളിലെ ‘കല്ലുമ്മേൽ കല്ലു’മായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. വനവാസകാലത്ത് പാണ്ഡവൻമാർ ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ, ദ്രൗപതിക്ക് മുറുക്കാൻ ഇടിച്ചു കൊടുക്കാൻ ഭീമസേനൻ ഉപയോഗിച്ചതാണ് ആ കല്ല് എന്നുമാണത്.

ഇടുക്കി ജില്ലയിൽ കേരള തമിഴ്നാട് അതിർത്തിയിൽ ആണ് രാമക്കൽമേട് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ഈ മലയിൽ കയറി നിന്നാൽ തമിഴ്നാട്ടിലെ സമതലപ്രദേശങ്ങളുടെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കാം. വിമാനത്തിലെ വിൻഡോയിലൂടേ ഭൂമിയിലെ കാഴ്ചകൾ കാണുന്ന അതേ അനുഭൂതിയായിരിക്കും ഇവിടെ എത്തിയാൽ നിങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടാവുക.

മലമുകളിലെ പാറക്കൂട്ടങ്ങൾ സാഹസികരായ സഞ്ചാരികളെ ആകർഷിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. പാറക്കൂട്ടങ്ങളുടെ സൗന്ദര്യം കാണുന്നതി‌ൽ ഉപരി പാറക്കെട്ടുകളിൽ വലിഞ്ഞ് കയറി ആവേശംകൊള്ളാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരാണ് സഞ്ചാരികളിൽ പലരും. എപ്പോഴും വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റ് ഈ സാഹസികതയ്ക്ക് കൂടുതൽ ആവേശം പകരും.

മഞ്ഞും കാറ്റും മലനിരയും പ്രകൃതി സൌന്ദര്യവും കൌതുകം വിതയ്‌ക്കുന്ന രാമക്കല്‍ മേട്ടിലെ മറ്റൊരു സൌന്ദര്യക്കാഴ്ച സൂര്യാസ്തമയമാണ്. മഞ്ഞും കാറ്റും സംഗമിക്കുന്ന മലനിരയില്‍ തമിഴ്‌നാട് വീക്ഷിക്കുന്ന കുറവന്‍റെയും കുറത്തിയുടേയും കുട്ടിയുടേയും പ്രതിമ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.

രാമക്കൽമേട്ടിൽ എത്തിച്ചേരുന്ന സഞ്ചാരികളെ ആകർഷിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊന്നാണ് സദാ കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കൂറ്റൻ‌ കാറ്റാടികൾ. മണിക്കൂറിൽ 35.5 കിലോമീറ്റർ വേഗത്തിൽ കാറ്റ് വീശാറുള്ള ഇവിടെ നിന്ന് വൈദ്യുതി ഉദ്പാദിപ്പിക്കാറുണ്ട്.

ട്രെക്കിംഗ് പ്രിയരുടെ ഇഷ്ടകേന്ദ്രമാണ് ഈ സ്ഥലം അതിനാൽ നിരവധിപ്പേരാണ് രാമക്കൽമേട്ടിലേക്ക് കയറുന്നത്. എന്നാൽ മഴക്കാലത്ത് വഴുതൽ ഉണ്ടാകും എന്നതിനാൽ പാറകളിൽ കയറുന്നത് ഒഴിവാക്കുക. മാത്രമല്ല അതിസാഹസികരാകാൻ ശ്രമിച്ച് അപകടങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക.

എറണാകുളത്തു നിന്നും 150 കിലോമീറ്റർ ദൂരത്തായാണ് ഈ സ്ഥലം. പ്രധാന ടൂറിസ്റ്റ് കേന്ദ്രമായ തേക്കടിയിൽ നിന്നും നിന്നും 43 കിലോമീറ്റർ ദൂരത്താണ് രാമക്കൽമേട്. കൂടാതെ കട്ടപ്പനയിൽ നിന്നും 20 കിലോമീറ്ററും, മൂന്നാർ നിന്നും 70 കിലോമീറ്ററും റോഡു മാർഗ്ഗം സഞ്ചരിച്ച് ഇവിടെ എത്താം.

https://www.google.com/maps/place/Ramakkalmedu+View+Point/@9.8169701,77.244121,17z/data=!3m1!4b1!4m5!3m4!1s0x3b0706351cdfbb17:0xffcf51e66c57369c!8m2!3d9.8169701!4d77.2463097

The post സഞ്ചാരികളുടെ പറുദീസയായ രാമക്കൽമേട്‌ appeared first on top1kerala.